Achtergrond afstudeerproject fysiotherapie Sibiu, Roemenië
Eind november werd de Stichting Werkgroep Urgenta benaderd door twee fysiotherapie studenten (Froukje en Mariëlla) van de Avans Hogeschool Breda, met de vraag of wij hen konden helpen met hun afstudeerproject in het buitenland. Zij wilden dit graag in Roemenië doen. Urgenta heeft met plezier aan dit verzoek voldaan en inmiddels verblijven de twee studenten in Roemenië om hun project uit te voeren.
De studenten lopen een stage van vier maanden in het Fysiotherapie II gebouw van het Academisch Ziekenhuis, Sibiu. Zij zijn vertrokken op 1 februari en eind mei komen zij weer thuis. De technici van Urgenta, die in maart vertrekken voor de projecten van 2005, kunnen dus even een kijkje gaan nemen.
Vanuit Roemenië houden zij ons op de hoogte van hun avonturen en beslommeringen....
21 februari | 11 maart | 28 maart | 23 april |
11 maart
Afgelopen week hebben we onze eerste Roemeense traditie meegemaakt. En deze is genaamd Martisor. Het is een feest waarbij gevierd wordt dat het einde van de winter nadert en de lente begint. En het wordt gevierd op 1 maart. De mannen worden geacht cadeautjes te geven aan de vrouwen. Deze worden ook martisor genoemd. Dit kan echt van alles zijn. Wat ze wèl allemaal gemeen hebben is dat er een touwtje of een lintje in de kleuren rood en wit bij zit. Wit staat voor het einde van de winter en rood voor het begin van de lente. In de dagen voorafgaand hieraan werden in het centrum allemaal standjes geplaatst waar ze die gekke dingen verkochten. Wij begrepen er al niks van, maar het was wel gezellig. Dus wij vonden het niet erg.
Het leuke was dat wij ook volledig ingewijd werden in de traditie. Van verschillende patiënten kregen wij een martisor. Ook Simona (de Engels sprekende therapeute) en dr. Luca deden mee. Op het moment dat je die dingen krijgt wordt je geacht om ze ook op te spelden. Want dat is bij bijna allemaal mogelijk. Dus om volledig mee te doen met de integratie hier, hebben we ze toch een dag gedragen. Er zijn Roemeense vrouwen die de martisors de hele maand dragen. Nu is het wachten op de volgende traditie.
Op 8 maart is het hier Women's Day. En ook dat is iets wat uitgebreid gevierd wordt. Het begin hebben we afgelopen zaterdag al meegemaakt. We zijn uit eten geweest met het personeel uit het fysiotherapie-II-gebouw. Wat erg opvalt aan de feestjes hier is dat er altijd gedanst wordt. En ook hier hebben wij natuurlijk aan meegedaan. We hebben zelfs meegedaan aan een traditionele dans. Zo een waarbij je met z'n allen in een grote kring rondjes gaat draaien. Het grappige was dat op den duur iedereen iets anders deed. Hoe moeten wij als leken dan weten wat we moeten doen? Dat schiet natuurlijk niet op. Maar het was gezellig dus dan is het goed. Wat wel opviel tijdens het eten was dat er gewoon begonnen werd. Ook al is nog maar de helft aanwezig. Je begint gewoon. Misschien komt dat ook wel doordat niet iedereen precies op tijd kwam. Het begon rond 4 uur. De laatste arriveerde rond half 6.
Naast al dat feesten zijn we ook bezig met fysiotherapeut spelen. We beginnen steeds meer zelf te doen. Vooral wanneer we samenwerken met Simona. Aan haar kunnen we uitleggen wat we doen en waarom. Aan de andere therapeute is dat wat lastiger omdat die alleen Roemeens spreekt. Maar ook dat gaat steeds beter. Dus we blijven hoop houden. En dat is erg leuk. Ook het communiceren met de patiënten gaat beter door de enkele woorden Roemeens die we spreken. Alle dank gaat uit naar onze lerares, Alexandra. Door deze lessen is het voor ons mogelijk om de Roemenen al een klein beetje te begrijpen (als ze natuurlijk langzaam genoeg praten).
In de afgelopen weken hebben we een projectplan opgesteld voor ons afstudeerproject. We hebben besloten om oefenschema's op te stellen voor de meest voorkomende ziektebeelden. Dit vond dr. Luca ook een goed idee. We zijn dus al begonnen met het observeren en noteren van de oefeningen die de patiënten nu krijgen. Dit gaan we doen voor twee weken. Daarna analyseren we de oefeningen en gaan we oefenprogramma's opstellen. En uiteindelijk willen we proberen om ze hier in te voeren. Ik ben benieuwd hoever we daarmee kunnen komen.