Achtergrond afstudeerproject fysiotherapie Sibiu, Roemenië
Eind november werd de Stichting Werkgroep Urgenta benaderd door twee fysiotherapie studenten (Froukje en Mariëlla) van de Avans Hogeschool Breda, met de vraag of wij hen konden helpen met hun afstudeerproject in het buitenland. Zij wilden dit graag in Roemenië doen. Urgenta heeft met plezier aan dit verzoek voldaan en inmiddels verblijven de twee studenten in Roemenië om hun project uit te voeren.
De studenten lopen een stage van vier maanden in het Fysiotherapie II gebouw van het Academisch Ziekenhuis, Sibiu. Zij zijn vertrokken op 1 februari en eind mei komen zij weer thuis. De technici van Urgenta, die in maart vertrekken voor de projecten van 2005, kunnen dus even een kijkje gaan nemen.
Vanuit Roemenië houden zij ons op de hoogte van hun avonturen en beslommeringen....
21 februari
We zijn hier nu ongeveer drie weken en hebben al ontzettend veel meegemaakt, leuke en minder leuke ervaringen. Onze vlucht ging goed. We hadden maar een paar minuten vertraging. En in Boekarest stond onze contactpersoon, Alexandra, ons op te wachten. Na vele e-mails hebben we elkaar dan eindelijk ontmoet. En vanaf het begin klikte het. In de auto hebben we lekker met zijn vieren meegezongen (tenminste met de nummers die we kenden) met de muziek. Toen we net buiten Boekarest reden waren de eerst putten in de weg een feit (welcome to the romanian roads, was de reactie van onze contactpersoon).
We werden afgezet bij een mooie flat. Dat bleek ons verblijf voor de komende vier maanden te zijn. En dat bevalt tot nu toe uitstekend. We hebben een eigen kamer met eigen douche en toilet. Ook hebben we het al voor elkaar gekregen om de, alleen Roemeens sprekende, conciërge te begrijpen.
De volgende dag heeft Alexandra ons een rondleiding door Sibiu gegeven. Hierdoor kunnen we zelfstandig het centrum van de stad, het ziekenhuis en het Fysiotherapie-II-gebouw vinden.
Op onze eerste dag in het Fysiotherapie-II-gebouw werden we door (ik denk) de hoofdzuster gedropt in de oefenzaal. Tot ons geluk werkt daar een fysiotherapeute die Engels spreekt. Dit maakt het werken en aanwezig zijn wel makkelijker voor ons. Haar kunnen we ook vragen stellen over de oefeningen die ze geeft.
We zijn er in de afgelopen weken ook achter gekomen hoe de fysiotherapie in Roemenië in elkaar steekt. Het is hier namelijk zo dat de dokter, gespecialiseerd in fysiotherapie, de patiënt onderzoekt en een behandelplan opstelt. Dit bestaat vaak uit verschillende therapievormen. De fysiotherapeuten voeren dit behandelplan uit. Iedereen doet zijn eigen onderdeel. Ze hebben namelijk allemaal hun eigen afdeling in het gebouw. Er zijn therapeuten voor in de oefenzaal, voor de elektrotherapie, voor de massage, voor de paraffine- en voor de hydrotherapie.
Alexandra regelt veel dingen voor ons. Op dit moment is ze bezig met het regelen van ons visum voor de vierde maand. We zijn erg blij dat zij dat wil doen voor ons. Het schijnt namelijk nogal veel papierwerk te zijn. Ze heeft denk ik al een formulier of vijf in orde gemaakt. We zijn benieuwd of het nu gaat lukken.
Onze eerste Roemeense les is ook een feit. Wat een rampzalige taal. De uitspraak van sommige letters is zo moeilijk dat onze tongen al een dubbele knoop bevatten. Maar zoals altijd gezegd wordt: alle begin is moeilijk. Volgens Alexandra gaan we het wel leren. Dus laten we daar dan maar op hopen.
Afgelopen weekend zijn we voor het eerst uit geweest. Zo beleefd als de Roemenen zijn. Er waren jongens die hun bierflesje op ons tafeltje wilden zetten. Voordat ze hun flesje daar deponeerden werd dat eerst beleefd gevraagd. Onvoorstelbaar als je de Nederlandse stapgewoontes gewend bent. Ook dat duwen wat in Nederland heel normaal is, is hier uit den boze. Daarmee maak je de Roemenen erg boos. Ik ben blij dat wij begeleiding hadden. Komende zaterdag proberen we een andere club. Ook weer met begeleiding.